نشریه های علمی انتشارات
اطلاعات شماره: (سال دوم ، شماره چهارم ،پاییز و زمستان ۱۳۹۴)

عنوان مقاله: بررسی اسطوره پیگمالیون در کتاب "ده فرزند هرگز نداشتۀ خانم مینگ" نوشته اریک-امانوئل اشمیت


صفحات: 61-76

DOI: 10.22067/rllf.v2i2.31572

چکیده
در این مقاله یکی از داستان‌های اریک امانوئل اشمیت (Éric-Emmanuel Schmitt ) به روش اسطوره سنجی بررسی می‌شود. از دیرباز، داستان به عنوان یکی از بهترین بسترهای متن اسطوره ای مطرح است. در قرن بیستم نیز، پیرنگ های اسطوره ای در آثار بسیاری از نویسندگان دیده می‌شود. به طور اخص سوررئالیست‌ها و نمایشنامه‌نویسان از بیشترین علاقمندان اسطوره‌ها هستند. از بین نویسندگان معاصر، اریک امانوئل اشمیت یکی از علاقه مندان اسطوره‌هاست؛ تا آنجا که حتی عناوین آثار او از اسامی اسطوره‌ها خالی نیست. کتاب "ده فرزند هرگز نداشتۀ خانم مینگ" (Les Dix Enfants que madame Ming n'a jamais eus ) یکی از آخرین آثار اوست که با داستان پیگمالیون شباهت فراوانی دارد. پیگمالیون (Pygmalion ) حاکم قبرس، سنگتراشی است که به دشمنی با زن‌ها شهره است. دلیل کینه او فساد و بی وفایی زن‌هایی است که در اطرافش حضور دارند. او برای نشان دادن ضعف زنان، مجسمه ای می‌سازد اما ناخواسته دل به او می‌بندد. عشق او چنان بالا می‌گیرد که برای مجسمه لباس و جواهرات می‌خرد و در انتها ونوس (الهه عشق) دلش به رحم آمده، به مجسمه جان می‌بخشد. در این کتاب اشمیت از زنی چینی سخن می‌گوید که ده فرزند دارد. بدیهی است که داشتن این تعداد فرزند سال‌هاست که در چین ممنوع است. خواننده در تعلیق و تردید سر در گم است و بیشتر می‌پندارد این‌ها همه توهمات خانم مینگ است، ولی در انتها همه ده فرزند جان می‌گیرند و کنار مادر می‌ایستند.

کلمات کلیدی:   : نقد اسطوره ای; اسطوره سنجی(Mythocritique ) ; ژیلبر دوران (Gilbert Durand ) ; اریک امانوئل اشمیت; پیگمالیون

مراجع

دریافت نسخه XML

تمام متن: PDF
دانلود : 1108

بازدید: 199

تاریخ دریافت: 1392/11/06 , تاریخ پذیرش: 1393/04/31 , تاریخ انتشار: 1394/10/28

ایمیل این مقاله (نیازمند ورود )
ایمیل به نویسنده (نیازمند ورود )